جای تأسف است که فراموشی و غفلت ما ایرانیان و سپس بی توجهی عذاب آور مقامات کشورمان در رابطه با فرهنگ و تمدن ایران پیش از اسلام باعث شده که هر روز شاهد یک توهین تازه در شکل های مختلف از سوی کشورهای مختلف باشیم...

آری...ملتی که به خویشتن احترام نگذارد، دیگران هم به او احترام نخواهند گذاشت!

اوایل بهمن ماه سال جاری وزیر امور خارجه یونان در گفتگو با همتای عراقی خود، تصمیم گرفته اند که در راستای تسهیل روابط سیاسی و فرهنگی یونان و عراق(!)مجسمه ای از اسکندر مقدونی در شهر موصل(اربیل)، جایی که اسکندر به عمر نخستین امپراتوری متمدن جهان پایان داد، نصب شود.

نخست مجسمه ی تائیس، آن فاحشه ی آتنی که اسکندر را تحریک کرد تا برای جاودان کردن نام خود پارسه را به آتش بکشد...و امروز تندیس مردی که با شمشیر و اسب افسارگسیخته خود فرهنگ و تمدن ده ها قوم را دستخوش غارت و تاراج و انهدام کرد.شگفتا! با آن که خود یونانی ها زخم خورده ی حملات اسکندر ددمنش بودند، امروز برای او تندیس و لوح یادبود می سازند و تمدن کهن خود را در وجود چنین شخصی متبلور می یابند!

تغییر نام خلیج فارس در نشنال جیوگرافی،تصاحب و تصرف نام آوران دانش و فرهنگ و ادب ایرانی توسط کشورهای مختلف،ساخت فیلم های تبلیغاتی همچون الکساندر و ٣٠٠،حذف تمدن ایرانی از فهرست کتب درسی دانش آموزان و دانشجویان غربی و بالاخره نادیده گرفتن فرهنگ و تمدن دیرینه ایران در تمام ابعاد آموزشی...این ها تنها گوشه ای از تجاوزاتی بود که توسط بیگانگان به فرهنگ ماتنها در چند سال گذشته صورت گرفته و چه بسا این روند همچنان ادامه دارد...!

بدین ترتیب ما ایرانیان رسما مراتب اعتراض خود را به وزیر خارجه یونان و نیز مقامات فرهنگی یونان و عراق اعلام می داریم و از مقامات ایران خواهشمندیم که اعتراض ملت ایران را به گوش مقامات عراق برسانند...

هم اکنون مطلبی را از یک منبع معتبر و اتفاقا مورد قبول یونانی ها نقل می کنم که بیانگر تمام حقیقت درباره نخستین امپراتوری جهان و احترام آن به ارزش های بزرگ بشری همچون دموکراسی و حقوق بشر تا واپسین لحظات حیات خود بود:

خبر نبرد اربل که در پایان سال دوم صد و دوازدهمین المپیاد(٣٣١) به وقوع پیوست، در سال بعد به یونان رسید.بسیاری از شهرهای یونانی(...)با شنیدن این خبر بر آن شدند که برای حفظ استقلال مورد تهدید خود دست به تلاش هایی بزنند(...).آنها بر این باور بودند که اگر بگذارند که ایرانیان کاملاً از پای درآیند،یونانیان دیگر نمی توانند آزادی خود را حفظ کنند.

دیودوروس سیسیلی،کتاب هفدهم،بند ۶٢